No Pain No Gain?

Onlangs kreeg ik een massage van iemand die, ondanks mijn verbale en non-verbale verzoeken om zachter te masseren, veel te ver over mijn pijngrens heen ging. Heb jij dat ook wel eens meegemaakt? Ik wil je meteen geruststellen: dit is GEEN goede aanpak. Je massagetherapeut moet naar je luisteren en je tegemoetkomen.

Je grenzen zijn je eigen grenzen. Iedereen is anders, en er spelen meer factoren mee dan alleen spierspanning die bepalen wat jouw grens is. Je kunt een slechte dag, week of maand hebben, ongesteld zijn of gewoon slecht geslapen hebben, en al die dingen kunnen van invloed zijn op hoe gevoelig je bent. Of misschien weet je, net als ik, welke gebieden een maximale druk aankunnen en welke gebieden meer opwarming nodig hebben voordat ze er klaar voor zijn.

Pijn tijdens een massage betekent niet per se dat het een slechte massage is, maar er is een verschil tussen "goede pijn" en pijn omwille van de pijn. Uiteindelijk bepaalt degene die de pijn ervaart zelf waar dat verschil ligt.

Afhankelijk van het doel van de sessie en de fysieke klachten van de cliënt, kan mijn massage gemakkelijk de grens van wat draaglijk is opzoeken. Maar zelfs als de cliënt het niet aangeeft, als ik voel dat hun lichaam zich verzet of wegtrekt, is het tijd om te stoppen. Een lichaam dat zich tegen de behandeling verzet, heeft er niets aan.

Soms is het voldoende om zachter te masseren, maar wel herhaaldelijk over hetzelfde gebied te gaan totdat de spanning is verdwenen. Soms moet ik helemaal stoppen. En soms heroverweeg ik de situatie en kies ik een compleet andere aanpak. Ik kan de spanning bijvoorbeeld vanuit een ander punt in de spier aanpakken, of vanuit een meewerkende spier, of ik kan cupping toepassen (naar buiten trekken in plaats van naar binnen duwen) of andere hulpmiddelen gebruiken om het probleem aan te pakken.

Er zijn ook specifieke technieken die voor bijna iedereen pijnlijk zijn, en die worden gebruikt om zeer specifieke problemen te behandelen. Hoewel sommige therapeuten hun cliënten liever niet waarschuwen om verzet te voorkomen, geef ik er de voorkeur aan om directer te zijn. Ik wil dat mijn cliënten weten dat ik weet dat het pijn doet, dat de pijn te verwachten is, waarom ik het toch doe, en dat ze er ook mee kunnen stoppen als het te veel wordt. Indien mogelijk doe ik het het liefst langzaam, zodat ze met me mee kunnen werken. Soms begeleid ik hun ademhaling of vraag ik ze om op een bepaalde manier te bewegen terwijl ik een punt vasthoud of manipuleer.

Wat ik ook denk dat er aan de hand is, of wat de voordelen ervan ook zijn, als mijn cliënt aangeeft dat hij of zij iets anders nodig heeft, pas ik me aan. Het is hun massage, niet de mijne. Misschien dachten ze in het begin dat ze iets specifieks nodig hadden, maar merkten ze dat hun behoeften veranderden of anders waren dan ze hadden verwacht, en dat is helemaal prima.

Die vreselijke masseur die niet luisterde en steeds maar "no pain no gain" bleef zeggen, terwijl ik me kronkelde en smeekte om alsjeblieft wat voorzichtiger te zijn? Ik laat me nooit meer door zo iemand behandelen.